يکي از بزرگترين علل و عواملي که افق صاف زناشويي و زندگي مشترک را تيره و تار مي سازد، عدم همکاري زن و شوهر است و به راستي مي توان گفت اگر زن و شوهر از جنبه مادي و معنوي با يکديگر مساعدت و همفکري نمايند، هرگز ازدواج به طلاق نخواهد انجاميد. بسا ممکن است که يک عدم همکاري مختصر بنيان سعادت خانواده اي را ويران نمايد. از اين رو زن و شوهر خصوصا زن بايستي کاملامراقب باشد که خداي ناکرده کدورتي پيش نيايد. دردوام کانون خانواده زنان وظيفه مهمتري برعهده دارند و بايد با فداکاري و جديت و ازخودگذشتگي و همت وظايف خويش را به نحو احسن و اتم انجام دهند تا سعادت حقيقي در هر خانواده چهره بگشايد. براي همکاري مادي و معنوي زنان با شوهران خويش شرايط و وظايفي است که با اجراي آن مي توان به نتيجه مطلوب رسيد که اهم آن از اين قرار است:

   1- اولين ويژگي که براي زنان لازم است “وفاداري بدون قيد و شرط است” زيرا وفا سجيه يک زن واقعي است. در جهان وجود، بخصوص در زندگي خانوادگي صفتي بهتر و خوش تر و شيرين تر از وفا نيست. اين ويژگي از اعظم اساس ادبيات الهي جهاني انساني است. اگر انسان از جميع صفات و ويژگي هاي انسانيت خود را محروم سازد ولي تنها به صفت وفا موصوف گردد در نهايت داراي همه زير و بم هاي کمالات خواهد شد واگر صفت وفا در زندگي زناشويي خود را بي بهره سازد، همه کمالات به آني به نقص مبدل گردد و همه خيرهاي همسر، همه نورانيت فضاي خانوادگي به شر و ظلمت و تاريکي بدل مي گردد و توان و عزت خانوادگي مسير ذلت و سقوط را در پيش خواهد گرفت. اگر به راستي به وفا توجه کرده و به دارا شدن صفت وفاداري در حريم خانوادگي قيام نماييم مي توان آرامش فکري را به طور پيوسته براي همسر خويش ايجاد کرد و همين آرامش موجبات ترقي بيشتر همه اعضاي خانواده را چه در امور مادي و چه در امور معنوي فراهم خواهد ساخت (صفت وفا.)
    2- زن و شوهر بايد مانند رفيق باشند و محرم اسرار يکديگر گردند. نبايد هيچ سري را از يکديگر پنهان نمايند زيرا بسا ممکن شود که اين رازپوشي ها به عواقب خوشي نينجامد. بايد شوهر حس کند که زن و همسر او در هر حال يار و مددکار اوست و در مواقع لازمه مي تواند از او به عنوان دوستي مشفق و مهربان استفاده نمايد.
    3- استقامت در شدايد حيات و زندگي خانوادگي از ضروري ترين وسايل آسايش در زندگي زناشويي به شمار مي رود زيرا در اين جهان گذران زندگي هرگز يکسان نمي ماند و در معرض تغييرات گوناگون قرار مي گيرد. گهي فقر و تنگدستي است و زماني بيماري و ناتواني است. دمي خوشي و شادي است و زماني غم و حزن و ناکامي است. همسر فهميده و عاقل بايد با بردباري و تحمل در مقابل بليات استقامت پيشه سازد و چون کوه استوار در مقابل توفان حوادث حيات زناشويي پايدار بماند. مخصوصا از شماتت و سرزنش همسر و گله و شکايت از او جدا خودداري کند بلکه بايد چون پزشکي مشفق و مهربان بر آلام جسمي و روحي و فکري و ذهني شوهر مرهم نهد و قوه پايداري و استقامت او را با تلقين و گشاده رويي در مقابل مشکلات و موانع زندگي تقويت نمايد. همسر با رويي باز با موانع حيات زندگي روبرو شود و بي خوف و ترس بر آنها فائق آيد. به راستي اين بزرگترين همکاري است که يک خانم فهميده مي تواند با شوهر خويش بنمايد و اگر چنين کند همواره مورد کمال علاقه و احترام شوهر خواهد بود.
    4- رسيدگي به امور خانه و دقت در حسن انجام کارها و فراهم کردن آسايش همسر در منزل از مهمترين و مشکل ترين و لازم ترين وظايف يک همسر خانه دار مي باشد. شوهري که ساعت ها کار کرده و يا با ناملايمات گوناگون روبرو شده است و اينک خسته و کوفته به منزل مي آيد احتياج به آرامش و آسايش دارد. همسر فهميده سعي مي کند با محبت خويش رفع ملال از او بنمايد. اندک ستيزه جويي و تندخويي در اين مورد سبب بيزاري مرد از خانه خواهد شد وعواقب وخيم آن گريبانگير خود او و زن و فرزندانش مي گردد.
    5- رعايت صرفه جويي و حفظ موازنه دخل و خرج نيز بر عهده زنان است. هرگز همسران نبايد رقابت پيشه نمايند و شعر سعدي را به خاطر داشته باشند که مي فرمايند:
    چو دخلت نيست، خرج آهسته تر کن
    که مي گويند ملاحان سرودي
    اگر باران به کوهستان نبارد
    به سالي دجله گردد، خشک رودي
    همين رقابت هاي بيجا و به اصطلاح چشم و هم چشمي هاست که موجب وبال و خسران مي شود. وقتي مخارج مداخل فزوني يافت کار به قرض مي انجامد و مصداق اين شعر مي شود که:
    بر احوال آن مرد بايد گريست
    که دخلش بود نوزده، خرج، بيست
    بايد پس انداز را نيز از خاطر دور نداشت و براي روز مبادا ذخيره نمود که به هنگام لزوم به کار آيد. يک همسر آراسته و فهميده هرگز با توقعات بيجاي خويش زندگي زناشويي را بر خود و شوهرش تنگ نمي کند زيرا به نتايج سوء آن مطلع است.
    6- همفکري و معاضدت با شوهر، بخصوص در تربيت فرزندان از وظايف اساسيه زن و شوهر مي باشد. بايستي زن و شوهر با مشورت يکديگر “روش واحد” در آموزش و پرورش فرزندان و تربيت اداره امور خانه انتخاب کنند و اختلاف سليقه ها را با مذاکرات دوستانه حل نمايند. زيرا اين اختلاف سليقه ها بخصوص در تربيت فرزندان عواقب وخيم به بار خواهد آورد. زنان در تربيت فرزندان دقت لازم مرعي دارند و سعي کنند که از کودکي فرزند را با اصول ديني و اخلاقي حقيقي آشنا سازند و براي انجام اين امر بايد خود به صفات حميده متصف باشند. اگر فرزندان به نحو شايسته تربيت شوند موجبات راحتي شوهر نيز از اين جهت فراهم خواهد شد.
    7- حفظ احترام شوهر بخصوص در نزد فرزندان خانواده بي نهايت لازم و ضروري است. همسر و مادر عاقل و فهميده هيچ گاه در نزد فرزندان خانواده لب به مذمت شوهر نمي گشايد. اگر فرزند به پدر خود به احترام ننگردد تربيت و تعليمش بس مشکل خواهد شد.
    8- همسري که در حضور ديگران رعايت احترام شوهر را نمي نمايد قطعا خود را بي ارزش مي کند و موجب دلسردي شوهر خويش مي گردد. چه بسا نفاق ها و کدورت ها که به واسطه عدم رعايت احترام طرفين در مقابل اشخاص ايجاد شده است.
    9- و سرانجام در مواردي که حل اختلاف بين زن و شوهر با مذاکرات و تبادل نظر ميسر نباشد و به نتيجه مطلوب نرسد ناچار بايد تحمل کرد و با اطاعت يکي از ديگري به اين اختلافات خاتمه داد. اگر عيوبي در شوهر و يا طرز فکر و نحوه اعتقادي او وجود دارد بايد همسر با توکل به خداوند و طلب تائيد از آستان الهي، در کمال لطف و مهرباني غيرمستقيم عيوب شوهر را با ملايمت به او گوشزد نموده و هزار تاکيد اينکه اين عمل را با کمال استقامت و به طور مداوم ادامه داده تا به حصول مقصود ناشي از اين بردباري وتحمل فائق آيد. قطعا بايد از ذکر عيوب شوهر حتي به نزديک ترين افراد خودداري نمايد. (تاکيد مي شود اين عوامل و کاربرد آن به صورت دوطرفه براي زن و مرد خواهد بود.)